Chinese Money Plant
Pilea peperomioides
Huisdierveilig
Aeonium arboreum · Crassulaceae
Aeonium arboreum is een vetplant-struikje dat inheems is aan de Canarische Eilanden, met name Tenerife, waar het groeit op rotsachtige hellingen en kustrotsen. Het vormt opvallende rozetten van glanzende, lepelvormige bladeren bovenop vertakkende houtige stengels die binnen kunnen oplopen tot 90 cm of meer. Het wordt veel gekweekt als kamerplant en patiëplant vanwege zijn architectonische vorm en tolerantie voor lichte verwaarlozing.
Foto: Hedwig Storch / CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons
Aeonium arboreum gedijt bij helder licht en verdraagt enkele uren direct zonlicht, met name ochtendzon. Een zuid- of west-gericht vensterbank is binnen ideaal. Onvoldoende licht veroorzaakt dat de rozetten los worden en uitgerekт, en de stengels sterk naar de lichtbron leunen. In tegenstelling tot veel vetplanten groeien aeoniums in de winter actief en waarderen ze het helderste beschikbare licht gedurende de koelere maanden.
Water matig tijdens het actieve groeiseizoen in herfst tot en met lente, en laat de bovenste helft van de compost tussen watergiften uitdrogen. Gedurende de zomerdormantie in de zomer watergeven aanzienlijk verminderen, alleen net genoeg geven om te voorkomen dat de bladeren verschrompelen. Overmatig water geven, vooral in warm weer of slecht drainerende compost, is de meest voorkomende oorzaak van mislukking; ledig altijd schotels na het water geven en laat de wortels nooit in stilstaand water staan.
Gebruik grittige, goed-drainerende compost zoals een merkcactus- en vetplantmengsel, of maak uw eigen mengsel door twee delen turfvrije multipurpose-compost met een deel tuinbouwgrint of perliet te combineren. Goede drainage is essentieel; zware, vochtvasthoudende compost veroorzaakt wortelrot. Terracottapotten zijn beter dan plastic omdat zij overtollig vocht door de potwand kunnen ontsnappen.
Geef voeding met een gebalanceerde, verdunde vloeibare meststof op halfsterkte eenmaal per maand gedurende de actieve groeiperiode, ruwweg van september tot mei. Vermijd voeding tijdens zomerdormantie. Een meststof geformuleerd voor cactussen en vetplanten is geschikt, omdat het lagere stikstofgehalte het risico op zacht, zwak groei vermindert.
Aeonium arboreum verdraagt de lage luchtvochtigheid die typisch is voor centraal verwarmde huizen zonder moeite. Het prefereert temperaturen tussen 10 en 27 C en houdt niet van langdurige blootstelling aan temperaturen onder de 5 C, hoewel korte vorst het ernstig zal beschadigen. In het Verenigd Koninkrijk kan het van eind mei tot begin september naar een beschut, zonnig plekje buiten worden verplaatst, maar moet het voor de eerste vorst naar binnen worden gebracht. Vermijd het dicht bij radiatoren of warmteopeningen te plaatsen, die uitdroging kunnen veroorzaken.
Zet om in een pot om de twee tot drie jaar in de lente, of wanneer wortels zichtbaar de pot vullen of uit de drainagegaten komen. Kies een nieuwe pot slechts een maat groter, omdat aeoniums enigszins tolerant zijn voor lichte beworteling en overmaatse potten te veel vocht vasthouden. Na het omzetten in een pot, een week wachten voor het water geven om beschadigde wortels aan te laten littekenvorming.
Snoeien is niet strikt noodzakelijk maar kan het uiterlijk van de plant verbeteren en busser groei stimuleren. Lange stengels kunnen in vroeg najaar met een derde tot helft worden teruggesneden. Individuele rozetten kunnen worden verwijderd en vermenigvuldigd. Na bloei zal de rozet die de bloemstengel heeft voortgebracht sterven; snij deze schoon op de stengel af om zijscheuten de ruimte in te laten groeien. Gebruik altijd schone, scherpe schaar of mes om ziekten te voorkomen.
Snij een gezonde rozet met 5 tot 8 cm stengel af met behulp van een schoon, scherp mes, laat het snijvlak op een droge plaats gedurende 24 tot 48 uur littekens vormen, voeg vervolgens in nauwelijks vochtige, grittige compost in. Wortels ontwikkelen zich meestal binnen vier tot zes weken bij ongeveer 18 tot 20 C; vermijd overmatig water geven gedurende deze periode.
Volwassen planten produceren zijscheuten of uitlopers aan de basis van stengels; deze kunnen van de moederplant worden afgesned met een scherp mes wanneer zij een paar centimeter lang zijn en hun eigen rozet hebben, vervolgens als stengel stekken worden behandeld en afzonderlijk in potten worden gezet.
Zaai vers zaad op het oppervlak van vochtige, grittige compost in de lente, niet bedekken, en behoud een temperatuur van ongeveer 21 C. Kieming is traag en variabel, en zaailingen bereiken pas na enkele jaren een aanvaardbare grootte; deze methode wordt door hobbyisten zelden gebruikt maar is interessant voor verzamelaars die naar specifieke cultivars zoeken.
Inheems in Canary Islands, Madeira, Morocco, Cape Verde.
De geslachtsnaam Aeonium is afgeleid van het oude Griekse woord 'aionios', wat eeuwig of eeuwigdurend betekent, een verwijzing naar de vettige aard van de plant en het schijnbare vermogen om droogte en ongunstige omstandigheden te overleven. Het specifieke bijvoegsel 'arboreum' komt van het Latijnse 'arbor', wat boom betekent, wat de karakteristieke boom-achtige, vertakkende houtige stengel van de plant beschrijft die hem onderscheidt van lager groeiende rozetvetplanten in hetzelfde geslacht.
Aeonium arboreum werd voor het eerst formeel beschreven en benoemd door Philip Miller in zijn invloedrijke werk 'The Gardeners Dictionary' in 1768, hoewel Europese botanici Canarische vetplanten aanzienlijk eerder waren tegengekomen tijdens de Spaanse kolonisatie van de Canarische Eilanden in de 15e en 16e eeuw. De plant werd als curiositeit en sierplant in Europese tuinen geïntroduceerd en werd gewaardeerd om zijn exotische, architectonische uiterlijk. Het werd een populair onderwerp voor conservatorium en koel broeikas in Victoriaans Groot-Brittannië, en in de 20e eeuw was het genaturaliseerd in gematigde delen van West-Europa, Australië en Californië. De donkerbladige cultivar 'Zwartkop', wiens naam Afrikaans is voor zwart hoofd, werd een van de meest commercieel succesvolle vetplant-cultivars van de laat 20e eeuw, breed geassocieerd met hedendaags architectonisch plantenontwerp.
Een van de populairste cultivars, met donker bordeauxrood tot bijna zwarte rozetten die in kleur intensiveren in helder licht; ook verkocht als 'Schwarzkopf'.
Vergelijkbaar met 'Zwartkop' maar met donker roodpaarse in plaats van zwarte rozetten; iets toleranter voor lagere lichtintensiteit.
Een groenbladige botanische variëteit met helder geel-groene rozetten; minder wijdverbreid beschikbaar dan de paarse cultivars.
Een gevarieerde vorm met room-witte en groen gestreepte bladeren; groeit langzamer dan de standaardsoort.