Druivenefeu

Hoe verzorg je Druivenefeu

Licht

Druivenefeu groeien het best in helder, indirect licht, zoals een positie een tot twee meter verwijderd van een zuid- of west-gericht raam. Het verdraagt lagere lichtomstandigheden beter dan veel kamerplanten, waardoor het geschikt is voor naar het noorden gekeerde kamers, hoewel de groei langzamer zal zijn en de bladeren kleiner. Vermijd langdurige direct zonlicht, dat kan bladverbranding veroorzaken en bladkleur doen vervagen.

Watering

Water grondig wanneer het bovenste derde van het substraat is opgedroogd, laat dan overtollig water vrij afvoeren. Druivenefeu zijn gevoelig voor wortelrot als het substraat voortdurend nat wordt gehouden, dus laat de pot nooit in stilstaand water staan. Reduceer de watergiften in herfst en winter wanneer de groei afneemt, maar laat het substraat niet volledig uitdrogen.

Potgrond en potting

Gebruik een goed drainerend, turf-vrij universeel substraat gecombineerd met ongeveer 20 tot 30 procent perliet of grof tuinbouwgrind om de beluchting te verbeteren en waterlogging te voorkomen. Een licht zuur tot neutraal pH-bereik van 6,0 tot 7,0 is geschikt. Goede drainage is de enig echt belangrijke factor, omdat verdicht of vochthouding substraat snel tot wortelproblemen leidt.

Meststoffen

Breng een uitgebalanceerde, oplosbare meststof toe in halve tot volledige aanbevolen concentratie elke twee tot vier weken tijdens het actieve groeiseizoen van lente tot vroeg najaar. Een meststof met een gelijke NPK-verhouding, zoals 10-10-10, ondersteunt gezond blad- en stengekontwikkeling. Stop met voeden in laat najaar en winter om de plant een rustperiode te geven.

Luchtvochtigheid en temperatuur

Druivenefeu prefereert matig tot hoge luchtvochtigheid, bij voorkeur boven de 50 procent, wat zijn tropische oorsprong weerspiegelt. In centraal verwarmde huizen kunt u het blad af en toe besproeien, planten groeperen of de pot op een dienblad met vochtig grind plaatsen om de lokale luchtvochtigheid te verhogen. Het groeit goed tussen 15 en 27 graden Celsius en moet worden beschermd tegen temperaturen onder de 10 graden Celsius en tegen koude tochten, die bladval kunnen veroorzaken.

Opnieuw inpotten

Verplaats elke twee tot drie jaar in het voorjaar wanneer wortels uit de drainagegaten beginnen te verschijnen of de plant duidelijk uitgegroeid is. Verhoog steeds met een potmaat tegelijk, meestal met 2 tot 4 cm in diameter. Ververs het substraat volledig bij verpotting om voedingsstoffen aan te vullen en de drainage te verbeteren.

Snoeien

Snoei in laat winter of vroeg voorjaar om de vorm te behouden, dichtere groei aan te moedigen en dode, beschadigde of overmatige stengels te verwijderen. Het regelmatig uitknijpen van de groeitips van jonge scheuten gedurende het seizoen bevordert vertakking en een voller voorkomen. Alle snoeiwerktuigen moeten schoon en scherp zijn om ziekteverspreiding te voorkomen.

Is Druivenefeu giftig?

Veel voorkomende problemen

Hoe te vermenigvuldigen

Stengeltopcuttings

Neem 10 tot 15 cm cuttings net onder een bladknoop in lente of zomer, verwijder onderste bladeren en steek in vochtig perliet of goed drainerend stekkelsubstraat. Plaats op een warme plek met helder indirect licht en behoud luchtvochtigheid met een doorzichtige propagator of zak tot wortels ontstaan, meestal binnen vier tot zes weken.

Afleggen

Speld een gezonde, flexibele stengel op het oppervlak van een aangrenzende pot substraat terwijl deze nog aan de moederplant vastzit. Zodra wortels zich op het contactpunt hebben gevestigd, meestal binnen vier tot acht weken, snij je de stengel van de moederplant af en groei je deze onafhankelijk verder.

Waar Druivenefeu vandaan komt

Inheems in Mexico, Guatemala, Belize, Honduras, Costa Rica, Panama, Venezuela, Colombia, Trinidad and Tobago, Caribbean islands.

Verhaal en herkomst

De geslachtsnaam Cissus is afgeleid van het oude Griekse woord 'kissos', wat klimop betekent, wat het klimmende gedrag weerspiegelt dat het deelt met echte klimop. Het soortkenmerk rhombifolia betekent 'ruitbladig' of 'diamantbladig', van het Latijnse 'rhombus' gecombineerd met 'folia' wat bladeren betekent, een rechtstreekse verwijzing naar de karakteristieke ruitvormige omtrek van de individuele blaadjes. De gewone naam druivenefeu erkent zowel het lidmaatschap van de Vitaceae (druif)familie als de oppervlakkig klimopachtige slinger- en klimbegroeivorm.

Cissus rhombifolia werd formeel in de negentiende eeuw voor de wetenschap beschreven en werd vervolgens in Europa en Noord-Amerika als sierlijke klimplant in cultuur genomen. Het werd bijzonder populair als kamerplant in het midden van de twintigste eeuw, toen slinger- en klimbladsplanten populair waren voor kantoren en openbare ruimtes vanwege hun tolerantie voor kunstmatig licht en variabele omstandigheden. De cultivar 'Ellen Danica', geselecteerd voor zijn meer decoratief diep gelobd blad, werd een van de meest commercieel succesvolle bladsierplanten van de jaren 1970 en 1980 en bleef tot in de eenentwintigste eeuw veel beschikbaar.

Variëteiten om te kennen

Cissus rhombifolia 'Ellen Danica'

De meest beschikbare cultivar, met dieper gelobde, eikenbladachtige blaadjes die het een sierlijker voorkomen geven dan de soort zelf.

Cissus rhombifolia 'Mandaiana'

Een compacte cultivar met donkerder, glanzender blaadjes en een iets ingehoudener groeipatroon dan de soort zelf.

Leuke feiten

• Ondanks de gewone naam is druivenefeu geen echte klimop (geslacht Hedera) helemaal niet; het behoort tot de wijnfamilie Vitaceae en is meer verwant aan de druif dan aan klimop.
• De fijne, roestkleurige of bronzen haartjes zichtbaar op de jonge stengels en bladonderzijden zijn een karakteristiek kenmerk van Cissus rhombifolia dat het helpt onderscheiden van verwante soorten.
• Druivenefeu gebruikt ranken, die aangepaste stengels zijn, om zich aan steunen vast te hechten; deze ranken zijn vertakt en grijpen oppervlakken met opmerkelijke hardnekkigheid vast.
• Het geslacht Cissus bevat meer dan 300 soorten verdeeld over tropische en subtropische regio's wereldwijd, en sommige soorten in het geslacht worden in traditionele geneeskunde in verschillende delen van Afrika en Azië gebruikt, hoewel Cissus rhombifolia zelf niet opvallend medicinaal is.
• Druivenefeu was bijzonder populair als kamerplant in de jaren 1970 en blijft een betrouwbare keuze waar lagere lichtomsstandigheden veel andere bladplanten ongeschikt maken.

Veelgestelde vragen over Druivenefeu