Hartvaren

Hoe verzorg je Hartvaren

Licht

Hemionitis arifolia gedijt in helder, indirect licht. Een plaats bij een noord- of oost-gericht raam is ideaal, waar de plant zacht licht krijgt zonder blootstelling aan hard direct zonlicht, dat de delicate bladeren zal verbranden en ervoor zorgt dat ze aan de randen geel of bruin worden. Bij weinig licht groeit de plant aanzienlijk langzamer en kunnen de bladeren hun diep groene kleur verliezen, dus enige indirecte helderheid is belangrijk.

Watering

Dit varen geeft de voorkeur aan constant vochtige grond tijdens het groeiseizoen, maar in waterverzadigde potgrond zal snel wortelbederf optreden. Water geven wanneer de bovenste centimeter grond zich net iets droog aanvoelt, met behulp van kamertemperatuur water, bij voorkeur zacht of gefilterd water, omdat deze soort gevoelig is voor kalk en chloor. Verminder het water iets in de winter wanneer de groei afneemt, maar laat de wortelbal nooit helemaal uitdrogen omdat de plant snel zal verdorren.

Potgrond en potting

Een rijke, humusrijke mix met goed waterhoudend vermogen maar adequate drainage is geschikt voor Hemionitis arifolia. Een mengsel van turfvrije multifunctionele potgrond met toegevoegd perliet en fijne schors of coirvezel geeft de juiste balans tussen structuur en vochtigheid. De wortels zijn fijn en ondiep, dus het medium moet los en geluchtigd blijven in plaats van verdicht.

Meststoffen

Voer maandelijks tijdens het lente- en zomergroeiseizoen met een uitgebalanceerd voedsel met halve sterkte. Vermijd overvoedering omdat teveel voedingsstoffen de wortels en bladeren van dit gevoelige varen kunnen verbranden. Voeding is niet nodig in herfst en winter wanneer de plant niet actief groeit.

Luchtvochtigheid en temperatuur

Hoge luchtvochtigheid is essentieel voor gezonde groei; niveaus onder de 50% veroorzaken meestal bruine en gekrulde bladpunten. Besproeien, planten samenbrengen, de pot op een dienblad met vochtige kiezelstenen zetten of in een terrarium groeien zijn allemaal effectieve strategieen. Het ideale temperatuurbereik is 18 tot 26 graden Celsius; de plant zal lijden onder 15 graden Celsius en moet worden beschermd tegen koude tochten, airconditioningopeningen en plotselinge temperatuurschommelingen.

Opnieuw inpotten

Hemionitis arifolia groeit langzaam en heeft een bescheiden wortelstelsel, dus herplanten is zelden nodig. Herplant alleen wanneer wortels zichtbaar uit de drainagegaten komen of de plant duidelijk wortelgebonden is geworden, meestal om de twee tot drie jaar. Kies een pot slechts een maat groter en behandel de fragiele wortels voorzichtig; lente is het beste moment om deze taak uit te voeren.

Snoeien

Minimaal snoeien is vereist. Verwijder gele, beschadigde of dode bladeren door ze schoon bij de basis van de steel af te knippen met gesteriliseerde scharen. Dit houdt de plant netjes en stimuleert de ontwikkeling van nieuw groeien. Vermijd het onnodig verwijderen van gezonde vruchtbare bladeren, omdat deze sporen dragen die kunnen worden gebruikt voor voortplanting.

Is Hartvaren giftig?

Veel voorkomende problemen

Hoe te vermenigvuldigen

Sporenzaad

Verzamel rijpe sporen van de onderkant van vruchtbare bladeren door een blad in een papieren envelope te plaatsen. Zaai sporen op het oppervlak van een fijn, steriel, vochtig groeimedium zoals turfvrije zaadgrond gemengd met perliet, dek de container af met een duidelijk deksel of plasticfolie en plaats op een warme, vochtige plaats met indirect licht. Kiemen en ontwikkeling tot herkenbare plantjes is een langzaam proces dat vaak enkele maanden duurt.

Deling

Verdeel voorzichtig gewortelde secties van de rhizoom bij het herplanten van een volwassen kluit, zorg dat elke deling minstens een paar gezonde bladeren en een deel intact wortels heeft. Plant elk onderdeel in verse, vochtige potgrond en behoud hoge luchtvochtigheid om transplantatiestress te verminderen terwijl de delingen zich vestigen.

Plantje-voortplanting

Hemionitis arifolia produceert af en toe kleine plantjes op de plaats waar de steel het blad ontmoet op vruchtbare bladeren; zodra deze hun eigen kleine wortels hebben ontwikkeld, kunnen ze voorzichtig worden losgemaakt en in vochtige, fijne potgrond in een vochtige omgeving worden geplant om verder te groeien.

Waar Hartvaren vandaan komt

Inheems in India, Sri Lanka, Myanmar, Thailand, Malaysia, Indonesia, Philippines, southern China, Taiwan.

Verhaal en herkomst

De geslachtsnaam Hemionitis is afgeleid van het oude Griekse woord 'hemionos', wat ezel betekent, een verwijzing naar de onvruchtbare aard van de bladeren in sommige soorten van het geslacht, omdat ezels notoir onvruchtbaar zijn. De soortaanduiding 'arifolia' is een samenstelling van 'Arum' (een geslacht waarvan de bladeren lijken op de hartvormige bladeren) en het Latijnse 'folia', wat bladeren betekent, dus vertaald als 'arum-bladerig'. Samen weerspiegelt de naam zowel het historische botanische karakter van het geslacht als de karakteristieke bladvorming die deze soort onderscheidt.

Hemionitis arifolia werd in het midden van de negentiende eeuw wetenschappelijk beschreven door Thomas Moore, de Britse pteridoloog, voortbouwend op eerder werk van botanici die de varenflorissima van Zuid- en Zuidoost-Azië documenteerden. Het geslacht Hemionitis zelf heeft een lange geschiedenis in de botanische literatuur, aangezien het wordt erkend sinds het werk van vroege Europese natuuronderzoekers die tropische gebieden verkenden. Het hartbladvaren heeft nooit sterke formele culturele symboliek gedragen in Westerse tradities, maar zijn opvallende bladeren hebben het sinds de victoriaanse varenkraze, bekend als pteridomania, een verzamelaarplant gemaakt onder varenenthousiasterasten, die exotische varens naar modieuze cultivatie in heel Groot-Brittannië en Europa brachten.

Variëteiten om te kennen

Hemionitis arifolia (standaardsoort)

Er zijn geen veel erkende cultyvars formeel genoemd; planten in cultuur zijn eigenlijk de zuivere soort, hoewel bladgrootte en -vorm iets kunnen verschillen tussen individuele specimens

Leuke feiten

• Hemionitis arifolia is een van zeer weinig varens die duidelijk hartvormige bladeren produceren, wat het onmiddellijk herkenbaar maakt onder zijn verwanten.
• De soort vertoont dimorfische bladeren, wat betekent dat vruchtbare en onvruchtbare bladeren structureel verschillend zijn op dezelfde plant, een kenmerk dat slechts in sommige varengeslachten voorkomt.
• In zijn natuurlijke habitat groeit de plant vaak als een lithofyt, waarbij het zich aan mosachtige rotsen en kliffwanden vasthecht in plaats van in normale aarde te groeien.
• Ondanks dat het een varen is, geven zijn donkere, draadachtige, bijna zwarte steeltjes het een uiterlijk dat heel duidelijk verschilt van de veerrachtige bladeren die de meeste mensen met de groep associëren.
• De sporangia aan de onderkant van vruchtbare bladeren zijn langs de aderen gerangschikt in een karakteristiek patroon genaamd catadrome venadering, wat een taxonomisch kenmerk van het geslacht Hemionitis is.

Veelgestelde vragen over Hartvaren