Vredeslelie
Spathiphyllum wallisii
Giftig voor huisdieren
Stromanthe sanguinea · Marantaceae
Stromanthe sanguinea 'Triostar' is a striking foliage plant native to the tropical rainforests of Brazil. Its lance-shaped leaves display a mosaic of cream, pink, and green on the upper surface, with deep magenta undersides that are revealed as the leaves fold upwards in the evening. It belongs to the Marantaceae family and shares the characteristic nyctinastic leaf movement of its relatives.
Foto: Hardyplants / CC0 via Wikimedia Commons
Stromanthe 'Triostar' vereist helder, indirect licht om zijn levendige bonte textuur te behouden. Direct zonlicht zal de bladeren verschroeien en de kleuren doen vervagen, terwijl te weinig licht resulteert in voornamelijk groen blad en traag groei. Een positie dicht bij een oost- of noord-gericht raam, of teruggesteld van een zuid- of west-gericht raam met een doorschijnend gordijn, is ideaal. Het regelmatig draaien van de pot helpt zorgen voor gelijkmatige groei aan alle zijden.
De potgrond moet tijdens het groeiseizoen van lente tot begin herfst gelijkmatig vochtig gehouden worden, water geven wanneer de bovenste centimeter grond droog aanvoelt. Verminder de watergiften in winter wanneer de groei vertraagt, maar laat de wortelballen nooit volledig uitdrogen. Stromanthe is gevoelig voor chemicaliën in kraanwater, vooral fluoride en chloor; het gebruik van regenwater of gefilterd water op kamertemperatuur helpt bladverwelking te voorkomen. Zorg altijd dat overtollig water vrij kan afvloeien om wortelrot te voorkomen.
Een veenvrij, goed drainerend maar vochtinhouded potgrondmengsel is het meest geschikt voor deze plant. Een geschikt mengsel kan worden bereid door twee delen universele potgrond met een deel perliet en een deel kokosvezel te mengen. Goede beluchting rond de wortels is belangrijk, omdat verdichte of waterlogged grond snel tot wortelrot leidt. Licht zure tot neutrale grond met een pH van ongeveer 6,0 tot 6,5 is voorkeur.
Voeding geven met een gebalanceerde, watervast opgeloste meststof verdund tot halve sterkte elke twee tot vier weken tijdens het actieve groeiseizoen van lente tot begin herfst. Geen voeding geven in winter wanneer de plant niet actief groeit, omdat overtollige voedingsstoffen in koude, laaglichtige omstandigheden kunnen leiden tot zoutwaterbouw in de grond en wortelbeschadiging. De grond maandelijks met schoon water doorvloeien tijdens het seizoen helpt zoutophoping te voorkomen.
Als een tropische soort gedieit Stromanthe 'Triostar' in hoge luchtvochtigheid van 60 procent of meer. In typische UK-huisinstellingen kan de luchtvochtigheid laag zijn, vooral in winter wanneer centrale verwarming actief is. Het plaatsen van de pot op een schaal met vochtig grind, groeperen met andere planten, of het gebruik van een luchtbevochtiger in de buurt helpt allemaal de lokale luchtvochtigheid te verhogen. De plant geeft de voorkeur aan temperaturen tussen 18 en 27 C en moet uit de buurt gehouden worden van koude tochtwinden, radiatoren en airconditioningtoestellen. Het zal temperaturen onder de 15 C niet tolereren.
Hertepotten elke twee tot drie jaar in het voorjaar wanneer wortels beginnen uit de drainagegaten naar buiten te komen of de plant potgebonden lijkt. Verplaats slechts een potmaat tegelijk, omdat een te grote pot kan leiden tot problemen met overwatering. Behandel de wortels voorzichtig tijdens het hertepotten, omdat ze enigszins kwetsbaar kunnen zijn. Na het hertepotten, goed water geven en de plant uit direct zonlicht houden voor een week of twee om zich in te stellen.
Snoeibehoeften zijn minimaal. Verwijder dode, beschadigde of vergelde bladeren door ze schoon af te snijden aan de basis van de bladsteel met schone schaar of snoeischaar. Het af en toe terugsnijden van oudere stengels tot de basis kan vers, gezond nieuw groei aanmoedigen. Het verwijderen van uitgegeven bloemschachten als deze verschijnen zal de energie van de plant naar bladproductie leiden.
De meest betrouwbare methode is de plant tijdens hertepotten in het voorjaar te delen. Scheid voorzichtig de rhizoomklompen met de hand of met een schoon mes, zorg ervoor dat elke deling minstens twee tot drie gezonde stengels en een intact wortelsysteem heeft. Pot elke deling in verse potgrond, water licht, en houd op een warme, vochtige plek tot vastgesteld.
Neem een stengel steek met minstens een of twee bladeren en een kort stuk stengelonder een knoop. Plaats de steek in een kleine pot vochtige perliet of veenvrij potgrondmengsel, bedek los met een plastic zak om vochtigheid vast te houden, en houd op een warme positie met indirect licht. Worteling kan vier tot acht weken duren en is niet altijd betrouwbaar vergeleken met deling.
Inheems in Brazil.
De geslachtsnaam Stromanthe is afgeleid van het Griekse 'stroma', wat een bed of matras betekent, en 'anthos', wat bloem betekent, verwijzend naar de afgeplatte, bedachtige rangschikking van de gekleurde bracts die de bloemen ondersteunen. Het soortenepithet 'sanguinea' komt van het Latijnse 'sanguis', wat bloed betekent, en verwijst naar de bloedrode kleur van de stengels, bracts en de onderkanten van de bladeren. De cultivarnaam 'Triostar' is een handelsnaam die de drie kleuren weerspiegelt die prominent in het blad voorkomen: groen, room en roze.
Stromanthe sanguinea werd voor het eerst botanisch beschreven in de negentiende eeuw en is inheems aan het Atlantische Bos-bioom van Brazilie. Planten in de Marantaceae-familie hebben lange tijd cultureel belang gehad in tropische gebieden, waar de grote bladeren van gerelateerde soorten zijn gebruikt voor het inwikkelen van voedsel en het vlechten van manden. Het geslacht Stromanthe werd in 1855 door Sonder ingesteld. De 'Triostar'-cultivar werd ontwikkeld door selectief cultiveren om de natuurlijk voorkomende bontwerk in sommige individuen van de soort te benadrukken, en het steeg tot wijdverbreide commerciele populariteit in Europa en Noord-Amerika vanaf de jaren 1990 naarmate de vraag naar kleurrijke, niet-bloeiende bladdecoratieplanten toenam.
De meest algemeen gecultiveerde cultivar, met room, groen en roze bontwerk op het bladoppervlak met vettige magentaonderkanten.
Gelijkaardig aan 'Triostar' maar met meer uitgesproken roze kleur en iets ander patroon; soms onder dezelfde gemeenschappelijke naam verkocht.
De ongeselecteerde soort heeft voornamelijk groene bladeren met een bleek middelrib en magentaonderkanten, zonder het room en roze bontwerk van gecultiveerde vormen.